O Krysi

Krysia


Witaj!

Jestem animatorką, kreatorką projektów i rękodzielniczką, która wierzy, że najważniejsze rzeczy dzieją się między ludźmi. 

Tworzę wydarzenia, warsztaty i spotkania, w których jest miejsce na radość, autentyczność, śmiech i bycie sobą – bez presji, ocen i „dobrego występu”.
(projekty społeczne i warsztatowe realizowane w gminie Kleszczele, głównie w ramach Stowarzyszenia „Kreatorzy Rzeczywistości” czy wcześniej własnej firmy “Krysia to uszyła”)

Pracuję z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi, łącząc animację, improwizację i twórczość rękodzielniczą z uważną obecnością. Bliska jest mi animacja oparta na relacji – taka, która nie polega na dostarczaniu atrakcji, ale na budowaniu bezpiecznej przestrzeni, w której każdy może włączyć się na swój sposób i w swoim tempie.
(warsztaty szycia, tkactwa, szydełkowania i makramy: GOK Czeremcha, MOKSiR Kleszczele, Galeria Arsenał w Białymstoku, w ramach projektów Kreatorów Rzeczywistości)

Myślę o kulturze jak o tkaninie. Wątki ludzkich historii potrzebują osnowy – struktury, organizacji i odpowiedzialności. Dlatego w mojej pracy łączę miękkość relacji z twardymi kompetencjami projektowymi.
(wykształcenie: Liceum Plastyczne w Supraślu – tkactwo; Fotografia - Białystok; Edukacja Artystyczna w Zakresie Sztuk Plastycznych, UMK Toruń)

Od lat działam lokalnie, wierząc w siłę oddolnych inicjatyw i małych społeczności. Współtworzę i prowadzę Stowarzyszenie „Kreatorzy Rzeczywistości”, w ramach którego wymyślam, piszę, realizuję i rozliczam projekty wspierające integrację i rozwój mieszkańców.
(m.in. „Ręcznik dla Kleszczel”, „Utkane chwile”, „Więcej radości”, „WYbrzm!jMY”)

Bardzo ważne jest dla mnie to, by działania upiększały przestrzeń i wywoływały uśmiech – żeby kultura była widoczna, obecna w codzienności i bliska ludziom. Lubię, gdy projekty zostawiają po sobie ślady, które stają się częścią wspólnego krajobrazu i pamięci.
(monumentalny „Ręcznik dla Kleszczel” wiszący przez ponad dwa lata na budynku MOKSiR oraz drzewo udekorowane kolorowymi szydełkowymi koronkami po projekcie „Więcej radości”)

Jednocześnie zależy mi na tym, by to, co powstaje, mogło żyć dalej – rozwijać się, zmieniać, inspirować kolejne działania i ludzi.
(ramy tkackie po projekcie „Utkane chwile”, które można wciąż osnuwać nowymi osnowami; wzmocnione kompetencje uczestników projektów czy nowy sprzęt, który posłuży kolejnym działaniom)

W animacji najważniejsze są dla mnie prawda i uważność – na emocje, granice i potrzeby. Improwizacja jest dla mnie sposobem bycia, a nie techniką. Cenię proces bardziej niż perfekcję, a relację bardziej niż efekt.
(ciągły rozwój poprzez udział w warsztatach i szkoleniach – rzemieślniczych oraz wzmacniających kompetencje liderskie)

Moje działania są także dostrzegane i doceniane. Projekt „Utkane chwile – półkolonie dla wszystkich” otrzymał I miejsce w Olimpiadzie Aktywności Wiejskiej Marszałka Województwa Podlaskiego.
(projekty: „Utkane chwile” i „Ręcznik dla Kleszczel” – NCK; „Więcej radości” i „WYbrzm!jMY” – NIW)

Jeśli szukasz animatorki, która potrafi połączyć lekkość z głębią, serce z odpowiedzialnością i działanie z empatią – zapraszam do wspólnego tworzenia.


A Blog - po co mi blog?
Bo uwielbiam pisać, wymyślać, dzielić się myślami, dokumentować momenty i ta forma - blogowanie - pasuje mi najbardziej :-).

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuję, że pozostawiasz po sobie ślad :-)